De macération carbonique is een Franse term voor een moderne wijntechniek waarbij de druiven vóór de alcoholische hoofdgisting ongeplet in een afgesloten vat onder (soms extra) toegevoegd koolzuurgas een periode onder hoge druk vergisten. Door deze techniek komt het aroma beter tot ontwikkeling. De druif breekt onder het gewicht op een gegeven moment spontaan open waarmee de alcoholische gisting begint. Zijn de suikers eenmaal vergist, dan vindt nog een malolactische gisting plaats die de wijn stabiliseert.

Deze methode is bekend in de Beaujolais en wordt vooral toegepast met de blauwe druivensoorten Gamay, Carignan en Grenache. Wijnen die op deze manier gemaakt worden, zijn sneller op smaak, erg fruitig maar duidelijk minder lang houdbaar. Door recent onderzoek in de Spaanse Rioja is gebleken dat vooral onder jongeren op deze manier geproduceerde wijnen worden gewaardeerd. De klassieke wijnen, op basis van lange rijping op houten vaten, wordt onder jongere consumenten niet lekker gevonden wat één van de redenen vormt voor een afnemende consumptie. Het ligt dan ook voor de hand dat wijnproducenten, op zoek naar nieuwe doelgroepen, juist deze methode, die nagenoeg niet meer werd toegepast, meer en meer zullen gaan omarmen om nieuwe consumenten aan te boren.